Удзельніца пасьляваеннага антысавецкага падпольнага руху. Нарадзілася ў 1928 годзе ў мястэчку Гарадзея на Нясьвіжчыне. Падчас нямецкай акупацыі вучылася ў Нясьвіскай настаўніцкай сэмінарыі. У 1949 годзе арыштаваная па справе «Саюзу змаганьня за незалежнасьць Беларусі». Засуджаная на 10 гадоў лягераў і 5 гадоў пазбаўленьня правоў. Пасьля вызваленьня ў 1955 годзе вярнулася ў Беларусь. Рэабілітаваная ваеннай калегіяй Вярхоўнага суду БССР 24.8.1967. Жыве ў родным мястэчку Гарадзея. |
Сяргей Восіпавіч Баран (Баранаў), актыўны дзеяч грамадска-палітычнага жыцця Гарадзешчыны 20-х гг. Двойчы арыштоўваўся польскімі ўладамі ў 1922 і 1923 гг. У 1923 г. быў асуджаны прыгаворам Беластоцкага акруговага суду на 6 год турмы. У 1926 года загадам прэзідэнта Польшчы быў звольнены. У 1928 годзе нелегальна перайшоў у БССР. З 1935 года зняволены ў Дальлагу, пазней расстраляны. Рэабілітаваны ў 1956 г.
|
Рак-Міхайлоўскі Сымон Аляксандравіч, кіраўнік Цэнтральнай беларускай вайсковай рады, сябра Рады БНР, арганізатар беларускіх пачатковых школ, загадчык беларускімі настаўніцкімі курсамі ў Вільні, заснавальнік Беларускай партыі незалежных сацыялістаў, публіцыст, дырэктар Беларускага дзяржаўнага гістарычнага музея. Арыштаваны польскімі ўладамі 15 студзеня 1927 года. У маі 1928 года прыгавораны да 12 год зняволення. Датэрмінова вызвалены вясной 1930 года. У кастрычніку 1930 года рашэннем ЦК КПЗБ перапраўлены ў Мінск. 9 студзеня 1934 года рашэннем судовай калегіі АДПУ БССР быў прыгавораны да вышэйшай меры пакарання з заменай на 10 год папраўча-працоўных лагераў. Пакаранне адбываў на Салаўках. Асобай тройкай НКУС БССР 14 лістапада 1938 года прыгавораны да вышэйшай меры пакарання. Расстраляны ў Мінску. Рэабілітаваны ў 1956 годзе. |
Расціслаў Лапіцкі арганізатар і кіраўнік пасляваеннага антысавецкага моладзевага падполля. У 1944 годзе ўпершыню арыштаваны за сувязі з нацыянальным падполлем. Як малалетак, атрымаў тры гады турмы. Па амнiстыi вызвалены ў 1945 г., працягваў вучыцца ў школе. Пасля масавага з’яўлення ў Смаргоні антыкамунiстычных улётак у снежні 1949 г. арыштаваны. Аднак пасля тыдня допытаў яго вызвалілі. Жыў на нелегальным становішчы. У 1950 г. знясілены і хворы ізноў быў схоплены эмгэбістамі. На допытах жорстка катавалi. 15 чэрвеня 1950 года ў Маладзечне адбыўся суд па абвінавачанні не толькі ў «вражеской пропаганде», але і ў здзяйсненні тэрарыстычных актаў. Сведчанні Расціслава Лапіцкага на судзе былі прамовамі-абвінавачаннямі рэжыму. Трыбунал БВА прыгаварыў да вышэйшай меры пакарання. Расстраляны 28.10.1950 г. |

Удзельніца пасьляваеннага антысавецкага падпольнага руху. Нарадзілася ў 1928 годзе ў мястэчку Гарадзея на Нясьвіжчыне. Падчас нямецкай акупацыі вучылася ў Нясьвіскай настаўніцкай сэмінарыі. У 1949 годзе арыштаваная па справе «Саюзу змаганьня за незалежнасьць Беларусі». Засуджаная на 10 гадоў лягераў і 5 гадоў пазбаўленьня правоў. Пасьля вызваленьня ў 1955 годзе вярнулася ў Беларусь. Рэабілітаваная ваеннай калегіяй Вярхоўнага суду БССР 24.8.1967. Жыве ў родным мястэчку Гарадзея.

