Чем больше проходит времени, тем меньше очевидцев. Чем меньше очевидцев, тем больше простора для мифотворчества. Как сохранить живую память о трагическом прошлом рассуждает руководитель молодежных и образовательных программ центра «Мемориал» Ирина Щербакова. |
Сколькл человек пострадали во время сталинского террора? Одни говорят «миллион», другие говорят «5 миллионов», третьи говорят «30 миллионов». О результатах современных российских исследований - беседа в передаче цикла «Именем Сталина» (радио «Эхо Москвы»). |
|
|
|
 "...Жаночая паэзія заўсёды адрозніваецца ад мужчынскай сваёй тэматыкай, псіхалагічным уздзеяннем, светаўспрыманнем. Створаная вельмі моцнымі жанчынамі, сапраўднымі патрыёткамі, яна цудоўна аб'ядноўвае вершы, прысвечаныя незалежнай Беларусі і асабістае перажытае, уласныя жаночыя адчуванні. Паэтычныя творы жанчын — гэта крыху іншы свет, дзе існуе галоўнае — пачуцці, бязмежная колькасць пачуццяў. А калі талент паэткі рэжым ці ўрад спрабуе ўлагодзіць пэўнымі прапановамі ці знішчыць пагрозамі і пакараннямі, гэтыя пачуцці спалучаюцца з непераадольным трагізмам, і атрымоўваюцца такія творы, ад якіх проста сціскае ў грудзёх..." |
 13 чэрвеня 2010 года родныя, супрацоўнікі, суседзі, знаёмыя развіталіся з Вячаславам Мікалаевічам Станішэўскім – ЧАЛАВЕКАМ, ГРАМАДЗЯНІНАМ, АСОБАЙ. Цярністымі былі яго жыццёвыя дарогі, але прайшоў ён іх годна, з верай у ДАБРО, у ЧАЛАВЕКА.Не па сваёй волі і не па волі бацькоў яму, сыну беларускіх сялянаў, прыйшлося ўжо ад нараджэння зведаць усе наступствы праведзенай бальшавікамі ў 1930 годзе калектывізацыі: страшэнны голад, страту ў аднагадовым узросце бацькі, страту трох старэйшых братоў, якія загінулі на адным тыдні на спецпасяленні “Макарыха” Архангельскай вобласці, куды была выслана сям’я Станішэўскіх. |
 Усе, хто чуў, як чытала свае вершы Ларыса Геніюш, адзінадушна прызнаюць за ёй яшчэ і акторскі талент. На жаль, запісаў голасу паэткі засталося няшмат, да таго ж, ня ўсе яны добрай якасьці. Але цуды працягваюць здарацца, паколькі ня толькі рукапісы не гараць, але і плёнкі ня тлеюць. Перад стагодзьдзем Геніюш у прыватным архіве адшукаўся паўгадзінны запіс паэтычнага пасланьня сябрам, зроблены трыццаць гадоў таму мастацтвазнаўцай Валянцінай Трыгубовіч. |
 В странах Балтии проходят памятные мероприятия, посвященные 70-летию советского вторжения. Моральная и правовая оценка событий лета 1940 года как оккупации и последующей аннексии была дана не только Советом Европы, Европейским парламентом, Европейским судом по правам человека и Конгрессом США, но и — на самом высоком уровне — Российской Федерацией. В преамбуле к российско-литовскому договору об основах межгосударственных отношений президент Борис Ельцин официально признал факт советской аннексии. |
Што для вас свабода? |
Адна з найстарэйшых удзельніц беларускага адраджэнскага руху, вязень савецкіх ГУЛАГаў. Нарадзілася 24 лютага 1927 году на Слонімшчыне. З восенi 1941-га вучылася ў Слонiмскай беларускай гiмназіi, дзе ўступіла ў Саюз Беларускай Моладзі. У сьнежні 1944-га пад час масавых арыштаў сяброў СБМ у Слонiме перайшла на нелегальнае становiшча, потым пераехала да сваякоў у Казахстан, дзе ў 1949-м была арыштаваная. Засуджаная да 25 гадоў папраўча-працоўных лягераў і 5 гадоў пазбаўленьня правоў. Пасьля вызваленьня ў 1956-м вярнулаcя на радзіму, працавала на гаспадарцы ў Слонімскім р-не, потым перабралася ў Менск. З-за свайго лягернага мінулага была абмежаваная ў магчымасьцях выбару месца работы. Аўтарка трох кнігаў вершаў і ўспамінаў. Жыве ў Калодзiшчах пад Менскам.
